Przedpłata, jako zaliczka

Zawieranie umów – o większym znaczeniu, o dużej wartości lub umów ważnych z innych powodów – często związane jest z dokonaniem przedpłaty (zazwyczaj wynosi ona do 20% pełnej kwoty).

Tym sposobem potwierdza się transakcję oraz zabezpiecza finansowo dostawcę lub sprzedającego. Z założenia przedpłata stanowi potwierdzenie ustaleń i deklarację wykonania transakcji. Po wykonaniu umowy całkowita należna kwota zostaje pomniejszona o przedpłatę.

Bardzo ważny jest zapis w umowie, jak strony tejże umowy z własnej woli nazwali przedpłatę, a mianowicie: zaliczka czy zadatek.

W języku potocznym bywa, że ludzie błędnie traktują te pojęcia, jako równoznaczne. Według obowiązującego prawa powodują one zasadniczo odmienne konsekwencje (skutki).

Można powiedzieć, że przedpłata określona w umowie, jako zaliczka jest jej łagodną postacią. W razie odstąpienia od przedmiotowej umowy, zaliczka podlega zwrotowi tej stronie, która ją zapłaciła. Nie ma znaczenia powód, czy to która strona zerwała umowę (odstąpiła od umowy).

Zwrot zaliczki stanowi jej zasadniczą i najważniejszą cechę. Zaliczka nie zabezpiecza umowy, bowiem nie ma w tej mierze ścisłych regulacji prawnych. Zaliczka występuje w kilku artykułach Kodeksu Cywilnego, jednak bez definicji.

Życiowa rada dla seniora brzmi: jeżeli zgadzasz się na przedpłatę – to dopilnuj, by nazwaną ją i zapisano słowem „zaliczka”.